Przypadki obciążenia

Obciążenia z określonego oddziaływania są umieszczane w przypadku obciążenia (PO). Przykładami przypadków obciążenia są ciężar własny, śnieg lub obciążenie użytkowe.

Okno dialogowe "Przypadki obciążeń i kombinacje", zakładka "Przypadki obciążeń"

Lista

'Lista' zarządza wszystkimi przypadkami obciążenia modelu. W tabeli Przyciski dla 'Lista' typów obiektów opisano funkcje, za pomocą których można tworzyć nowe obiekty listy, kopiować je lub usuwać.

Nr. / Sub Nr. / Nazwa przypadku obciążenia

Liczba nowego przypadku obciążenia jest z góry zdefiniowana. Skorzystaj z tabeli, jeśli chcesz przewidzieć luki w numeracji dla późniejszych uzupełnień.

Numer podrzędny jest istotny przede wszystkim dla imperfekcji automatycznych oraz metody obciążeń zastępczych (w przygotowaniu). Podprzypadki obciążenia przypadku obciążenia są zazwyczaj generowane przez program.

W polu Nazwa przypadku obciążenia możesz wpisać oznaczenie lub wybrać pozycję z listy, aby oznaczyć przypadek obciążenia.

@to-calculate@

Do obliczenia

Pole wyboru określa, czy przypadek obciążenia jest badany podczas obliczenia. W ten sposób można wykluczyć z obliczenia przypadki obciążenia, które nie występują izolowane, np. wiatr bez uwzględnienia ciężaru własnego.

Podstawy

Karta Podstawy zarządza ogólnymi danymi przypadku obciążenia wybranego po lewej stronie w 'Liście'.

@categories@

Kategorie

Jeśli w danych podstawowych modelu nie aktywowałeś żadnego rozszerzenia, na liście 'Typ analizy' dostępna jest tylko opcja 'Analiza statyczna'.

Na liście 'Ustawienia analizy statyczno-wytrzymałościowej' możesz wybrać, według której teorii obliczeń przypadek obciążenia ma być badany. Dostępne są następujące typy analiz:

• I rzędu
• II rzędu (P-Δ)
• III rzędu

Typy analiz są opisane w rozdziale Ustawienia analizy statyczno-wytrzymałościowej. Za pomocą przycisku możesz dodać nowy typ analizy.

@self-weight@

Ciężar własny

Jeśli chcesz uwzględnić w przypadku obciążenia ciężar własny modelu jako obciążenie, zaznacz opcję 'Aktywny ciężar własny'. Za pomocą pól 'Współczynnik w kierunku' możesz określić kierunek działania ciężaru własnego. Ustawieniem domyślnym jest współczynnik 1.00 w kierunku Z lub -1.00, jeśli globalna oś Z skierowana jest ku górze.

RSTAB wyznacza ciężar własny na podstawie właściwości materiału i właściwości obiektu. Jeśli uwzględnisz automatyczny ciężar własny w kilku przypadkach obciążenia, powinieneś to uwzględnić przy kombinacji przypadków obciążenia.

@action-category@

Kategoria oddziaływania

W normach wymienione są różne kategorie oddziaływań, które sterują nakładaniem przypadków obciążenia oraz częściowymi współczynnikami bezpieczeństwa i współczynnikami kombinacji.

Każdemu przypadkowi obciążenia musi zostać przypisana kategoria. Możesz to zrobić za pomocą listy. Kategorie są powiązane z normą, którą określiłeś na karcie 'Podstawy'.

Wybór kategorii oddziaływania

Kategoria oddziaływania 'Brak' stanowi przypadek szczególny: umożliwia utworzenie przypadku obciążenia bez przypisania kategorii, na przykład w celu zastosowania imperfekcji za pomocą własnych obciążeń zastępczych (obciążeń stabilizujących). Przypadki obciążenia tego typu nie są uwzględniane w kombinacjach oddziaływań.

Opcje

Po aktywacji pola wyboru 'Uwzględnij imperfekcję' możesz wybrać przypadek imperfekcji (zobacz rozdział Przypadki imperfekcji) na liście lub utworzyć go za pomocą przycisku . W ten sposób w przypadku obciążenia zostaje jednocześnie zastosowana imperfekcja.

Przykład: W przypadku obciążenia 'Wiatr w X' uwzględniany jest przypadek imperfekcji 'Imperfekcja w X'. Dzięki temu we wszystkich kombinacjach obciążeń z wiatrem w kierunku X stosowane są imperfekcje w kierunku X, ale nie imperfekcje w innych kierunkach.

Pole wyboru 'Modyfikacja konstrukcji' oferuje możliwość uwzględnienia w przypadku obciążenia korekty sztywności lub specjalnego traktowania nieliniowości. Funkcje te są opisane w rozdziale Modyfikacje konstrukcji. Wybierz modyfikację konstrukcji z listy lub utwórz nowy typ modyfikacji za pomocą przycisku .

@InitialStateTypeDialog@

Opcje specjalne

Po aktywacji pola wyboru 'Uwzględnij stan początkowy z' możesz wybrać na liście przypadek obciążenia, którego deformacje stanowią położenie wyjściowe dla wybranego przypadku obciążenia. W ten sposób można na przykład uchwycić działanie sprężania.

Przycisk po prawej stronie listy otwiera okno dialogowe 'Ustawienia stanu początkowego'. Określ tam, jaki 'Typ stanu początkowego' występuje.

Wybór typu stanu początkowego

Możliwości oznaczają:

• Stan końcowy: Wczytywany jest stan modelu taki, jaki występuje po obliczeniu podanego przypadku obciążenia, i używany jako stan początkowy do obliczenia aktualnego przypadku obciążenia. W ten sposób można na przykład uwzględnić działanie sprężania.
• Odkształcenia: Przejmowane są zniekształcenia prętów występujące w podanym przypadku obciążenia. Model jest w ten sposób tylko odkształcany; nie powstają żadne siły. Przy opcji 'Odkształcenia z własnymi współczynnikami' możesz w tabeli 'Pojedyncze współczynniki wybranych obiektów' skalować zniekształcenia w odniesieniu do prętów.