W zakładce Ustawienia i opcje można dostosować wartość przyspieszenia ziemskiego, tolerancje geometryczne obiektów oraz orientację osi.
Ustawienia
W tej sekcji można sprawdzić wartość 'przyspieszenia grawitacyjnego' g. Jest ona używana do wyznaczania ciężaru własnego prętów, przekształcania mas ("stała przekształcenia masy") oraz do analiz dynamicznych. Domyślnie ustawiono wartość przybliżoną 10.00 m/s2, którą w razie potrzeby można dostosować.
'Orientacja względem północy' opisuje położenie modelu względem głównego kierunku geograficznego. Domyślnie ustawiono orientację północną 0°, co odpowiada orientacji północnej wzdłuż globalnej osi X. Jeśli chcesz zmienić orientację modelu, zaznacz pole wyboru i wprowadź kąt Φ.
Tolerancje modelu
Podczas modelowania lub importu danych z programu CAD mogą wystąpić niewielkie różnice geometryczne w obiektach modelu. RSTAB automatycznie usuwa te nieścisłości, jeśli określone odległości zostaną przekroczone. W ten sposób bardzo blisko położone węzły są łączone, pręty znajdujące się poza płaszczyznami są integrowane z odpowiednimi płaszczyznami, a pręty o minimalnym nachyleniu są klasyfikowane jako pionowe.
Domyślne tolerancje są odpowiednie dla większości modeli. W przypadku małych wymiarów modelu może być konieczne odpowiednie dostosowanie tolerancji.
Opcje
W tej sekcji można określić, czy w modelu mają być stosowane tzw. "reprezentanty" dla prętów i grup prętów. Po aktywowaniu pól wyboru 'Reprezentanty prętów' i 'Reprezentanty grup prętów' odpowiednie zakładki zostaną dodane do okna dialogowego. Są one opisane w rozdziałach Reprezentanty prętów i Reprezentanty grup prętów.
Lista 'Włącz generator sprzężeń opartych na regułach' umożliwia korzystanie z generatora do łączenia niepołączonych obiektów modelu. Funkcja ta została opisana w rozdziale Generator sprzężeń opartych na regułach. Za pomocą przycisku
można utworzyć nowy generator, a za pomocą przycisku
edytować wpis zaznaczony na liście.
Globalne osie XYZ
Ta sekcja reguluje orientację globalnej osi Z. W aplikacjach CAD oś Z zwykle jest skierowana do góry, w programach obliczeniowych do dołu. Nie ma to znaczenia dla obliczeń.
Jeśli Z jest skierowana do góry, to w przypadku funkcji 'Aktywny ciężar własny' w przypadku obciążenia (zob. rozdział Przypadki obciążenia ) automatycznie przyjmowany jest współczynnik -1.0 w kierunku Z.
Lokalne osie xyz
W normach oznaczenia osi pręta są regulowane różnie. Można tutaj określić, jak mają być zorientowane główne osie pręta z lub y oraz oś powierzchni z, aby dostosować lokalne układy osi do regionalnych konwencji.
Położenie lokalnych osi pręta jest przedstawione na grafice w tej sekcji.
Szacunek kosztów / emisji CO2
Określanie kosztów i emisji CO2 modelu odbywa się na podstawie elementów prętowych modelu. Służy do tego procedura, która jest również stosowana w praktyce do kalkulacji całkowitych kosztów budynku. Model dzieli się przy tym na jednostki takie jak słupy, rygle lub belki podciągowe. Dla tych jednostek opracowuje się specyficzne koszty jednostkowe, które obejmują wszystkie koszty do uwzględnienia (cena za powierzchnię, cena za długość, cena za masę). Masy poszczególnych jednostek (masa, objętość, powierzchnia) są następnie mnożone przez odpowiadające im koszty jednostkowe. W ten sposób uzyskuje się koszty częściowe dla każdej jednostki. Suma wszystkich kosztów częściowych daje całkowity koszt modelu. Szacunek emisji CO2 opiera się na tym samym podejściu.
Ustal symbol waluty dla kosztów. Koszty na jednostkę można następnie zdefiniować w materiałach oraz w razie potrzeby także dla przekrojów.
Współczynniki dostosowujące umożliwiają globalne skalowanie kosztów i emisji CO2 modelu. Może to być pomocne przy dostosowywaniu kosztów w trakcie realizacji projektu.