Ten Asystent obciążeń ułatwia zadanie zadania obciążenia powierzchniowego na pręty modelu. Dzięki temu można na przykład przyłożyć obciążenie śniegiem do krokwi połaci dachowej lub obciążenie użytkowe do rusztu belek, bez konieczności ręcznego wyznaczania udziałów obciążenia dla prętów.
Podstawowe
Zakładka Podstawowe zarządza parametrami obciążenia.
W wygeneruj do przypadku obciążenia
Wybierz z listy przypadek obciążenia, do którego mają zostać przypisane obciążenia. Za pomocą przycisku
można utworzyć nowy przypadek obciążenia.
Kategorie
Rozkład obciążenia
Na liście dostępne są różne możliwości działania obciążenia powierzchniowego:
- Równomierny: Występuje obciążenie o stałej wartości.
- Liniowy: Obciążenie jest rozłożone liniowo zmiennie. W sekcji „Parametry obciążenia powierzchniowego” można podać trzy węzły odniesienia z odpowiednimi wartościami obciążenia.
- Zmienny w X / Y / Z: Obciążenie jest rozłożone liniowo zmiennie w kierunku globalnej osi. Parametry obciążenia powierzchniowego można zdefiniować w osobnej zakładce (patrz sekcja Zmienny).
Układ współrzędnych
Obciążenie powierzchniowe może działać prostopadle do płaszczyzny obciążenia („lokalna z”) lub w odniesieniu do globalnego układu współrzędnych XYZ. Alternatywnie można wybrać lub utworzyć nowy, zdefiniowany przez użytkownika układ współrzędnych.
Kierunek obciążenia
Jeżeli obciążenie powierzchniowe nie działa prostopadle do płaszczyzny obciążenia, lecz w kierunku globalnej osi, lista oferuje różne możliwości wyboru.
Obciążenie powierzchniowe może odnosić się do rzeczywistej powierzchni (jak obciążenie własne) lub do powierzchni rzutowanej (jak obciążenie śniegiem). Kierunek obciążenia jest przedstawiony na szkicu dialogu.
Parametry obciążenia powierzchniowego
Podaj wielkość równomiernego obciążenia powierzchniowego. Jeśli występuje obciążenie liniowo zmienne, można tutaj określić numery trzech węzłów wraz z przypisanymi obciążeniami. Za pomocą przycisku
można również graficznie wybrać węzły w oknie roboczym.
Opcje
Jeśli zaznaczysz pole wyboru „Ignoruj nowe pręty”, obciążenie powierzchniowe działa tylko na aktualnie موجودne pręty płaszczyzny obciążenia zgodnie z definicją w zakładce „Geometria”. Pręty dodane później w płaszczyźnie obciążenia powierzchniowego nie otrzymają żadnych udziałów obciążenia powierzchniowego.
Za pomocą pola wyboru „Wygładź obciążenie skupione” można wygładzić obciążenia skupione, które mogą wystąpić w przypadku złożonej geometrii podczas rozdziału obciążenia. Obciążenia skupione są wówczas rozdzielane na sąsiednie pręty.
Opcja „Uwzględnij mimośród pręta” steruje tym, jak obciążenie powierzchniowe oddziałuje na pręty płaszczyzny z Mimośrodami prętów: Jeżeli pole wyboru nie jest aktywne (ustawienie domyślne), mimośrodowo rozmieszczone pręty są uwzględniane standardowo przy wyznaczaniu udziałów obciążenia. Jeśli zaznaczysz to pole, pręty te nie otrzymają natomiast żadnych udziałów z obciążenia powierzchniowego.
Za pomocą pola wyboru „Uwzględnij rozkład przekroju” można sterować, czy obciążenie powierzchniowe oddziałuje również na pręty pochyłe, wynikające z definicji przewężenia (ustawienie domyślne). Po aktywowaniu pola wyboru obciążenie powierzchniowe nie jest przykładane do prętów w płaszczyźnie obciążenia, które mają niejednolity przebieg przekroju (patrz rozdział Przekrój ).
Geometria
W zakładce Geometria można wyznaczyć granice płaszczyzny obciążenia i określić pręty przenoszące obciążenie.
Ograniczenie płaszczyzny obciążenia powierzchniowego
Ustal ograniczenie płaszczyzny obciążenia powierzchniowego, klikając kolejno narożne węzły płaszczyzny w oknie roboczym. W tym celu użyj przycisku
. Płaszczyzna zostanie oznaczona kolorem zaznaczenia. Za pomocą przycisku
można również wybrać komórki płaszczyzny, które RSTAB automatycznie rozpoznaje w modelu.
Do utworzenia płaszczyzny wymagane są co najmniej trzy węzły. Powierzchnia nie musi być ze wszystkich stron ograniczona prętami.
Można zdefiniować różne płaszczyzny obciążenia powierzchniowego, które następnie pojawią się w tabeli w kolejnych wierszach.
Bez działania na
Ta sekcja umożliwia wyłączenie z przenoszenia obciążenia takich prętów jak stężenia czy płatwie. Pręty można graficznie określić za pomocą przycisku
albo pojedynczo, albo przy użyciu pręta wzorcowego „równolegle” do wszystkich prętów bez obciążenia. Za pomocą przycisku
można przejąć pręty z Selekcji obiektów. W tym celu należy wybrać odpowiednią selekcję obiektów (OS) w osobnym oknie dialogowym.
Ustawienia
„Zakres zastosowania obciążenia” steruje tym, jak obciążenie powierzchniowe działa w modelu:
- Płaszczyzna całkowicie wypełniona: Jeżeli między prętami występuje powierzchnia, która nie jest odwzorowana w modelu RSTAB, obciążenie powierzchniowe całej płaszczyzny zostanie rozdzielone na pręty. W ten sposób można na przykład przyłożyć obciążenia dachu lub ścian do układu prętowego.
- Niewypełniona, tylko na prętach: Jeżeli model składa się wyłącznie z prętów, jak na przykład maszt kratowy, obciążenie działa tylko na przekroje prętów. Obciążenie jest wyznaczane z uwzględnieniem położenia prętów.
Zmienny
Zakładka Zmienny jest dostępna, jeśli w zakładce 'Podstawowe' wybrano zmienny rozkład obciążenia, działający w kierunku globalnej osi.
Można tutaj zdefiniować dowolnie zmienne obciążenie, na przykład obciążenie wiatrem zależne od wysokości. Podaj ordynaty lub odległości względne i przypisz odpowiednie wartości obciążenia.
Tolerancje
W zakładce Tolerancje można wpływać na kryteria, według których pręty i węzły są oceniane jako należące do jednej płaszczyzny lub jednej linii.
Tolerancje dla typu „Pręty w płaszczyźnie”
Określ na podstawie listy, czy dopuszczalne odchylenie pręta od płaszczyzny obciążenia ma być opisane jako „Bezwzględnie przez odległość” czy „Względnie przez kąt”. Następnie podaj odległość Δz lub kąt φz. Generator obciążeń rozpoznaje komórki dla wszystkich prętów znajdujących się w tym zakresie i generuje odpowiednie obciążenia.
Tolerancje dla typu „Węzły na linii”
Na liście można wybrać, czy dopuszczalne odchylenie węzła od linii definicji pręta ma być opisane jako „Bezwzględnie przez odległość” czy „Względnie przez kąt”. Następnie podaj odległość Δs lub kąt φs.
Wyświetlanie obciążeń prętów i powierzchni podziału
Gdy obciążenia prętów zostaną wygenerowane, można przyłożone obciążenie przedstawić nie tylko jako obciążenie powierzchniowe, lecz także jako rzeczywiste obciążenia prętów. W tym celu użyj pozycji Wyświetl osobno w menu kontekstowym obciążenia powierzchniowego lub aktywuj w Nawigatorze - Wyświetlanie opcję Obciążenia → Asystenci obciążeń → Obciążenia prętów z obciążenia powierzchniowego → Wyświetl osobno. Ponadto za pomocą opcji Nawigatora Pokaż powierzchnie podziału można przedstawić komórki Voronoi wybranego obciążenia.