1x
006154
2026-03-12
Specyfikacja projektowa

Pręty ściskane zbrojone spiralnie

Poprzez okręcenie przekroju betonowego zbrojeniem poprzecznym ogranicza się boczne odkształcenie betonu, tym samym zwiększając jego wytrzymałość na ściskanie i plastyczność. Działanie to zostało schematycznie przedstawione na poniższym obrazku z [2].

Efekty te mają znaczenie dla projektowania słupów odpornych na trzęsienia ziemi, ponieważ zapewniają dostępność plastycznych zdolności deformacyjnych i mogą poprawić ogólną nośność konstrukcji w przypadku trzęsienia ziemi.

Model projektowy według Eurokodu 2

W normie DIN EN 1992-1-1 nie przewidziano expliciter podejścia projektowego dla elementów ściskanych okręconych.

Jednak zgodnie z rozdziałem 3.1.9 normy DIN EN 1992-1-1 [1] podczas projektowania można uwzględnić stan naprężeń wieloosiowych, stosując zmodyfikowaną efektywną relację naprężeń i odkształceń z podwyższonymi wytrzymałościami oraz zwiększonymi granicznymi deformacjami. Należy pamiętać, że te zwiększone wartości wytrzymałości i odkształceń dotyczą wyłącznie okręconego rdzenia betonowego, ograniczonego przez linie środkowe zbrojenia okręcającego.

Udział nośny otuliny betonowej w stanie granicznym nośności (GZT) zazwyczaj nie jest uwzględniany, ponieważ z powodu odprysków efektywny wkład otuliny najczęściej już nie występuje.

Jeśli brak jest bardziej szczegółowych danych, dla okręconego rdzenia betonowego można zastosować diagram parabola-prostokąt zgodnie z [1], obraz 3.6. Należy przyjąć odpowiednio dostosowane charakterystyczne wartości wytrzymałości i odkształceń.

Wytrzymałość okręconego rdzenia betonowego opisana jest poniższym wzorem.

Charakterystyczne odkształcenia wynikają z poniższych formuł.

Eurocode 2 nie zawiera propozycji dotyczącej określenia bocznego naprężenia. Zgodnie z Heft 630 DAfStb( [2], 3.5.4) odsyła się do sugestii Mandera i in. Równania określające boczne naprężenie zostały opisane w poniższym rozdziale. σ2 = σ'l

Model obliczeniowy według Mandera i in.

Model według Mandera i in. opisuje zachowanie naprężeń‑odkształceń okręconego betonu explicit w zależności od efektywnego okręcającego ciśnienia. Na tej podstawie wyprowadza się zwiększoną efektywną wytrzymałość na ściskanie oraz powiększone odkształcenie szczytowe okręconego rdzenia betonowego, a także duktylne, powoli opadające odgałęzienie naprężeniowo-odkształceniowe. Parametry wejściowe to m.in. zawartość zbrojenia i układ strzemion/spiral, ich wytrzymałość stali oraz geometria zamkniętego przekroju rdzenia.

Relacja naprężeń i odkształceń opisana jest poniższym równaniem, [3] (3), (4), (6), (7) & (8).

Odkształcenie odpowiadające można opisać za pomocą poniższego wzoru, [3] (5).

Wytrzymałość na ściskanie okręconego betonu wynika zgodnie z [3] (29).

Efektywne boczne naprężenie można wyznaczyć z poniższego równania.

Współczynnik skuteczności okręcenia wynika zgodnie z poniższym wyrażeniem.

Gdzie powierzchnię netto rdzenia betonowego można obliczyć z:

Efektywnie okręconą powierzchnię betonową można wyznaczyć z

Zastosowanie

Model projektowy według EC2, 3.1.9 jest stosowany do normatywnych dowodów nośności, w których dozwolone jest zwiększenie wytrzymałości na ściskanie przez okręcenie.

Model Mandera (Mander i in., 1988) stosowany jest jako fizycznie uzasadniony model materiałowy, gdy pełne zachowanie σc - εc okręconego rdzenia betonowego (zwiększone fcc, εcc, post-peak zachowanie) ma być uwzględniane w nieliniowych analizach.


Odniesienia