Modyfikacja struktury umożliwia indywidualne dostosowanie sztywności materiałów, obiektów i typów obiektów. Ponadto można dezaktywować wybrane obiekty lub nieliniowe właściwości obiektów na potrzeby obliczeń.
Modyfikowanie sztywności
W tej części należy zaznaczyć, dla jakich typów obiektów mają zostać dostosowane sztywności. Można zmieniać właściwości materiałów, przekrojów, prętów, powierzchni, przegubów i podpór. Ponadto możliwe jest uwzględnienie specyficznych sztywności obiektów niektórych dodatków projektowych w analizie statycznej, na przykład wpływu zbrojenia żelbetowego (w przygotowaniu), klasy wilgotności prętów drewnianych zgodnie z SIA 261 [1] w połączeniu z SIA 265 [2] lub wpływu pól ścinania i utwierdzeń skrętnych dla Stäbe przy obliczeniach z siedmioma stopniami swobody.
Właściwości sztywności poszczególnych obiektów można zdefiniować w oddzielnych zakładkach. Są one dostosowane do typu obiektu. Aby dostosować sztywność materiału, należy podać współczynnik mnożenia lub współczynnik dzielenia dla modułu sprężystości i modułu Kirchhoffa.
Jeśli aktywowany jest dodatek analityczny Nieliniowe zachowanie materiału (wymagana licencja), można osobno określić metodę skalowania dla zakresu rozciągania i ściskania.
Przy ustawieniu domyślnym „Diagram” skalowany jest cały zakres. Natomiast opcja „Segment sprężysty” umożliwia skalowanie tylko pierwszego odcinka od początku układu. Do tej pory była to dostępna metoda bazowa.
Dla przekrojów, podpór i przegubów można określić współczynniki dla poszczególnych sztywności lub stopni swobody. Poniższy obraz przedstawia, jak moment bezwładności skręcania przekroju prostokątnego zostaje zredukowany do 10% sztywności.
Dla prętów i powierzchni należy w odpowiednich zakładkach przypisać lub zdefiniować nowy typ modyfikacji sztywności. Typy te są opisane w rozdziale Modyfikacje sztywności prętów oraz w rozdziale Modyfikacje sztywności powierzchni.
Wprowadź numery odpowiednich prętów i powierzchni lub wybierz obiekty za pomocą przycisku
graficznie.
Dezaktywowanie nieliniowości
Jeśli w modelu używane są obiekty o właściwościach nieliniowych, można dezaktywować działanie poszczególnych typów obiektów. W ten sposób można na przykład wykluczyć niepracujące „typy prętów”, takie jak pręty rozciągane i ściskane, lub siły odrywające w przypadku nieliniowo działającej „podpory powierzchniowej”. Wszystkie obiekty, których pola wyboru typu są zaznaczone, są przy obliczeniach traktowane jako liniowo działające.
Jeśli aktywowany jest dodatek analityczny Nieliniowe zachowanie materiału (wymagana licencja), można również dezaktywować nieliniowości materiałowe. W dodatkowej zakładce „Modele nieliniowości materiałowej” wymienione są wszystkie zdefiniowane przez Ciebie materiały o właściwościach nieliniowych.
Za pomocą pól wyboru w kolumnie „Dezaktywuj materiał | Model nieliniowy” można kontrolować, które z materiałów o właściwościach nieliniowych mają być stosowane w obliczeniach w sposób konwencjonalny (liniowo sprężysty).
Pozostałe opcje
Funkcja „Dezaktywuj obiekty” umożliwia nieuwzględnianie określonych obiektów modelu w obliczeniach. Dzięki temu można na przykład analizować działanie tymczasowych prętów (stemple montażowe) lub podpór bez usuwania prętów lub podpór.
Po zaznaczeniu pola wyboru dostępna staje się zakładka „Dezaktywuj obiekty”.
Można dezaktywować zarówno „obiekty sztywności”, takie jak pręty, powierzchnie i bryły, jak i „podpory”. Poszczególne obiekty należy określić w „selekcji obiektów” (patrz rozdział Selekcje obiektów). Wybierz z listy istniejącą selekcję obiektów lub utwórz nowy typ za pomocą przycisku
.