5539x
006106
2026-02-10
Konstrukcja

Podstawa

Zakładka Podstawowe zarządza podstawowymi parametrami pręta. Jeśli w sekcji 'Opcje' zaznaczysz pole wyboru, z reguły dodawana jest dodatkowa zakładka okna dialogowego. Tam możesz odpowiednio zdefiniować szczegóły.

Typ pręta

Typ pręta steruje tym, w jaki sposób mogą być przenoszone siły wewnętrzne lub jakie właściwości są zakładane dla pręta. Na liście dostępne są różne typy prętów do wyboru.

Belka

Belka jest prętem sztywnym na zginanie, który może przenosić wszystkie siły wewnętrzne. Belka nie posiada przegubów na swoich końcach pręta. Ten typ pręta może być obciążony przez wszystkie typy obciążeń.

Pręt sztywny

Pręt sztywny łączy przemieszczenia dwóch węzłów za pomocą sztywnego połączenia. Odpowiada on w zasadzie Łącznikowi. Pozwala to zdefiniować pręty o bardzo dużej sztywności z uwzględnieniem przegubów, które mogą również mieć stałe sprężystości i nieliniowości. Występują niemal żadne problemy numeryczne, ponieważ sztywności są dopasowane do układu.

Dla prętów sztywnych wyświetlane są siły wewnętrzne, jeśli w Nawigatorze - Wyniki na dole w kategorii 'Pręty' aktywujesz opcję Wyniki dla łączników.

Dla prętów sztywnych przyjmuje się następujące sztywności:

Sztywność na wydłużenie E · A 1013 · ℓ [jednostka SI] przy ℓ = długość pręta
sztywność na skręcanie G · IT 1013 · ℓ [jednostka SI]
Sztywność na zginanie E · I 1013 · ℓ3 [jednostka SI]
Sztywność na ścinanie GAy / GAz (jeśli aktywowana) 1016 · ℓ3 [jednostka SI]

Informacje

Te założenia sztywności obowiązują również dla prętów typu Łącznik.

Element typu "Żebro"

Za pomocą żeber można odwzorować belki o przekroju teowym (podciągi). W tym typie pręta uwzględniane są mimośród i współpracujące szerokości płyty w modelu MES.

Żebra nadają się przede wszystkim dla prętów z betonu zbrojonego, ponieważ siły wewnętrzne w żebrze i przekroje żeber wchodzą do projektowania konstrukcji betonowych. Blachę stalową z przyspawanym „żebrem” należy modelować jako powierzchnię z ekscentrycznie połączonym prętem.

Dla 'Rozmieszczenia żeber' lista oferuje kilka możliwości wyboru.

Żebro jest z reguły prętem umieszczonym mimośrodowo. Mimośród jest wyznaczany automatycznie z połowy grubości powierzchni i połowej wysokości pręta. Można go jednak zdefiniować ręcznie. Przez mimośród żebra zwiększa się sztywność modelu. Przy rozmieszczeniu środkowym oś środka ciężkości żebra leży w środku powierzchni.

Współpracujące szerokości żebra należy zdefiniować w sekcji 'Wymiary półki' dla strony lewej i prawej. Zazwyczaj można zachować ustawienie 'Znajdź automatycznie', za pomocą którego program wyznacza obie powierzchnie. Jeśli na linii elementu typu "Żebro" spotyka się więcej niż dwie powierzchnie, należy ręcznie określić powierzchnie decydujące.

Do wprowadzenia szerokości integracji b-y,int i b+y,int istnieją różne możliwości (patrz obraz Nowe żebro): Szerokości można wprowadzić bezpośrednio lub wyznaczyć automatycznie z długości pręta za pomocą opcji Lref / 6 i Lref / 8. Można je również określić zgodnie z wymaganiami normy, na przykład według 'EC2' punkt 5.3.2.1.

Wartości by,int definiują szerokość powierzchni lub obszaru oddziaływania, z którego mają być zintegrowane siły wewnętrzne. Wartości by,eff reprezentują szerokość przekroju półki żebra od środka środnika do odpowiedniej krawędzi. Domyślnie by,int i by,eff są równe. Można je jednak zdefiniować oddzielnie po kliknięciu przycisku Synchronizacja .

Jeśli zdefiniowano węzły typu 'Węzeł na pręcie', żebro można zdefiniować odcinkowo dla poszczególnych segmentów. Jeśli zdefiniowano kilka segmentów, przesunięte obszary szerokości można połączyć ze sobą w sposób zlinearyzowany przez kolumnę tabeli 'Rozkład liniowy', aby zapobiec dużym skokom sztywności w elemencie typu "Żebro".

W modelach 3D współpracujące szerokości nie mają wpływu na sztywność, ponieważ zwiększona sztywność jest uwzględniana przez ekscentryczny pręt. Współpracujące szerokości wpływają jednak na rozkład sił wewnętrznych w pręcie i powierzchni.

Pręt kratownicowy

Pręt kratownicowy odpowiada belce z przegubami momentowymi na obu końcach. Dodatkowo obrót wokół osi podłużnej na początku pręta jest uwolniony przez przegub φx. Przy tym typie pręta wyświetlane są momenty zginające i skręcające z obciążeń pręta.

Pręt kratownicowy (tylko N)

Ten typ pręta kratownicowego o sztywności E ⋅ A jest w stanie przenieść siły osiowe w formie rozciągania i druku. Wyświetlane są tylko siły wewnętrzne węzłów. Pręt ma liniowy przebieg sił wewnętrznych, o ile na pręcie nie działa obciążenie pojedyncze. Nie jest wyświetlany przebieg momentu, który mógłby powstać wskutek ciężaru własnego lub obciążenia liniowego. Siły węzłowe są jednak obliczane z obciążeń pręta, dzięki czemu zapewnione jest poprawne przekazanie.

  1. banner.text

Krzyżulec wyboczeniowo stabilizowany (Buckling-Restrained Brace)

Typ Buckling-restrained brace umożliwia modelowanie pręta z rdzeniem stalowym (płaskownik lub przekrój krzyżowy) i powłoką wypełnioną betonem w zamkniętym profilu kwadratowym lub okrągłym. Jest on używany szczególnie w USA do usztywnienia budynków zagrożonych trzęsieniem ziemi.

  1. banner.text

Pręt typu 'Kabel'

Kabel jest obciążalny tylko na rozciąganie. W ten sposób można uchwycić łańcuchy kablowe przez obliczenie iteracyjne według teorii III. rzędu z uwzględnieniem sił podłużnych i siły poprzecznej.

Kable nadają się dla modeli, w których mogą wystąpić duże deformacje z odpowiednimi zmianami sił wewnętrznych. Dla prostych odciągów jak przy zadaszeniu pręty rozciągane są całkowicie wystarczające.

Pręt zbrojeniowy

Przy tym typie pręta można odwzorować swobodne zbrojenia stalowe w modelu ES elementu z betonu zbrojonego. Można na przykład badać obszary nieciągłości oparte na analogii kratowej (łącznik i krzyżulec ściskany przy konsolach, belki z otworami).

Pręt zbrojeniowy dysponuje automatyczną funkcją łączenia z innymi elementami, jak pręty lub powierzchnie, jeśli znajduje się fizycznie wewnątrz elementu. Jak pręt kratownicowy (tylko N), pręt zbrojeniowy ma tylko sztywność styczną. Nieliniowe zachowanie materiału nie jest obecnie możliwe.

  1. banner.important

Kabel na bloczkach

Również ten typ pręta typu 'Kabel' przenosi tylko siły rozciągające i jest obliczany według teorii lin (teoria III rzędu). Pręt typu 'Kabel' na bloczkach można jednak zdefiniować tylko na polilinii, która leży w płaszczyźnie i ma co najmniej trzy węzły. Ten typ pręta nadaje się dla elementów ciennych rozciąganych o dużej ugięciach, których siły podłużne są prowadzone przez model przez punkty zmiany kierunku. Przykładem zastosowania jest układ bloczków.

W odróżnieniu od normalnego pręta typu 'Kabel' możliwe jest tylko przemieszczenie w węzłach pośrednich w kierunku podłużnym (ux). Pręt nie może być zatem obciążony przez obciążenia pręta działające w lokalnym kierunku y lub z. Uwzględniane są tylko przemieszczenia ux i siły osiowe N.

W węzłach pośrednich polilinii nie odgrywa roli, czy istnieje podpora węzłowa, czy też pręt jest połączony z inną konstrukcją: Badany jest układ całkowity pręta typu 'Kabel' na długości polilinii.

W zakładce 'Bloczki' możesz zdefiniować dalsze parametry, jak węzły zmiany kierunku i właściwości krążków linowych. Z tych założeń są generowane węzły, pręty typu 'Kabel' i pręty sztywne.

  1. banner.tip

Belka wynikowa

Belka wynikowa nadaje się do zintegrowania wyników powierzchni, brył lub prętów w fikcyjnym pręcie. W ten sposób można na przykład odczytać wypadkowe siły tnące powierzchni dla sprawdzenia muru.

Linia belki wynikowej może być umieszczona dowolnie w modelu. Belka wynikowa nie wymaga ani podparcia, ani połączenia z modelem. Należy jednak przypisać przekrój, aby umożliwić projektowanie. Na belkę wynikową nie można nałożyć obciążeń.

  1. banner.text

Linia wynikowa

Linia wynikowa nadaje się do zintegrowania wyników powierzchni, brył lub prętów w linii. Ta linia może być umieszczona dowolnie w modelu.

Zasada odpowiada belce wynikowej. Nie musisz jednak przypisywać przekroju. W zakładce 'Przekrój' możesz odczytać długość linii i w razie potrzeby obrócić linię dla wyświetlania wyników; nie ma ona dalszej funkcji.

Przenoszenie obciążenia

Przy tym typie pręta można nakładać obciążenia na obiekty połączone z prętem w węzłach końcowych lub pośrednich. Pręt sam nie ma sztywności. Kryteria przenoszenia obciążenia możesz zdefiniować w nowej zakładce.

Przenoszenie obciążenia odbywa się obecnie metodą pasmową. Obciążenie pręta przenoszenia obciążenia – obciążenie pręta lub obciążenie węzłowe typu siła, moment lub masa – jest przenoszone proporcjonalnie na najbliższe wspólne obiekty konstrukcji. Są to na przykład węzły podparte, pręty, węzły powierzchni lub podparte linie.

Jeśli ciężar własny pręta ma być uwzględniony, możesz w sekcji 'Parametry' określić ciężar pręta.

W sekcji 'Obciążane obiekty' podane są numery węzłów, w których obciążenie pręta jest przenoszone na przylegające obiekty. Jeśli nie wszystkie te węzły są istotne, można wykluczyć określone węzły w sekcji 'Bez wpływu na'.

Wirtualna belka

Ten typ pręta umożliwia przyjęcie właściwości przekroju dla Open Web Steel Joists, które Steel Joist Institute umieściło w tzw. tabelach "Virtual Joist". Te profile wirtualnej belki reprezentują równoważne belki dwuteowe, które bardzo blisko odpowiadają pasowi belki, efektywnemu momentowi bezwładności i ciężarowi. Belka jest zatem zastąpiona przez pręt z wirtualnym przekrojem. W ten sposób można symulować w układzie całkowitym złożone jednostki nośne, na przykład kratownicę.

Wybierz na liście 'Wiersz' wirtualnej belki.

Na liście 'Wirtualna belka' możesz następnie określić dokładny typ.

Przycisk Wirtualna belka w sekcji 'Przekrój i materiał' umożliwia import wirtualnej belki z biblioteki przekrojów.

Belka zespolona

Przy tym typie pręta można modelować pojedyncze przekroje częściowe jako oddzielne pręty i łączyć je ze sobą za pomocą sztywnych łączników. Zachowanie zespolenia może być odwzorowane jako sztywne na ścinanie, miękkie na ścinanie lub podatne. Odpowiednia biblioteka łączników jest przewidziana dla przyszłego rozszerzenia.

Definicja przekroju zespolonego odbywa się obecnie wyłącznie w RSECTION (patrz rozdział Podstawowe podręcznika RSECTION). Przekroje zespolone już zawarte w bibliotece przekrojów Przekroje zespolone zostaną w późniejszym czasie przeniesione na nową koncepcję i będą wtedy również dostępne. Również dla projektowania pojedynczych przekrojów częściowych przewidziany jest w przyszłości jednolity workflow. Przekroje częściowe mogą jednak już teraz być sprawdzane w odpowiednich rozszerzeniach projektowania.

Model powierzchniowy

Ten typ pręta nadaje się przede wszystkim do odwzorowania belek z otworami i belek ażurowych lub lokalnych redukcji przekroju, jak otwory dla instalacji, w modelu prętowym. Pręt jest przy tym konwertowany na model powierzchniowy, w którym otwory w prętach są rozmieszczone według założeń użytkownika. Pręt jednak pozostaje zachowany. Muszą być spełnione następujące warunki:

  • Przekrój stanowi znormalizowany lub parametryzowany cienkościenny profil ze środnikiem.
  • Materiał przekroju bazuje na izotropowym liniowo-sprężystym modelu materiałowym.

Przy typie pręta 'Model powierzchniowy' pręt istnieje zarówno jako obiekt prętowy, jak i powierzchniowy. Właściwości geometryczne są identyczne; oba modele mają ten sam środek ciężkości. Wyświetlanie jest sterowane w Nawigatorze - Wyświetlanie przez pozycję Model → Obiekty podstawowe → Pręty → Model powierzchniowy lub przycisk Model powierzchniowy na pasku narzędzi.

Siatka ES modelu powierzchniowego jest generowana automatycznie, obecnie nie można jej wpływać. Przy obliczeniu statycznym jest używany model powierzchniowy. Do oceny dostępne są wtedy zarówno wyniki prętów (jak przy belce wynikowej, przy której naprężenia powierzchni częściowych pręta są zintegrowane do sił wewnętrznych w pręcie), jak i wyniki powierzchni. Sterowanie można również tutaj dokonać przez Nawigator - Wyświetlanie lub przycisk Model powierzchniowy .

Projektowanie pręta modelu powierzchniowego w rozszerzeniach odbywa się z siłami wewnętrznymi w pręcie i przekrojem pręta.

Jak widać na obrazie powyżej, na końcach pręta modelu powierzchniowego powstaje kilka prętów sztywnych. Łączą one model powierzchniowy z węzłami końcowymi przylegających prętów. W ten sposób zapewnione jest poprawne przenoszenie sił wewnętrznych do obiektów 1D. Jeśli kilka prętów modelu powierzchniowego łączy się ze sobą, te pręty typu łącznik są generowane dla każdego pręta.

  1. banner.text

Łącznik

Pręt typu łącznik jest wirtualnym, bardzo sztywnym prętem ze sztywnymi lub przegubowymi końcami pręta. Do wyboru są cztery możliwości, aby połączyć stopnie swobody węzłów początkowych i końcowych 'Sztywno' lub przez 'Przegub'. Przy użyciu łączników można modelować specjalne sytuacje dla przenoszenia siły i przenoszenia momentu. Siły osiowe i poprzeczne oraz momenty skręcające i zginające są przy tym przenoszone bezpośrednio z węzła do węzła.

  1. banner.text

Sprężyna

Pręt typu "sprężyna" oferuje możliwość odwzorowania liniowych lub również nieliniowych właściwości sprężystych z definiowalnymi zakresami działania. Dla pręta typu "sprężyna" musisz w zakładce 'Przekrój' określić tylko długość pręta Lz, bez przekroju: Sztywność pręta wynika z parametrów sprężystości, które definiujesz w oknie dialogowym 'Nowa sprężyna pręta' (patrz rozdział Sprężyny prętów).

Tłumik

Tłumik odpowiada w zasadzie prętowi typu "sprężyna" z dodatkową właściwością 'Współczynnik tłumienia'. Ten typ pręta rozszerza możliwości dla analizy dynamicznej według analizy historii czasowej.

Jak przy pręcie typu "sprężyna" musisz w zakładce 'Przekrój' określić tylko długość pręta Lz, bez przekroju. Sztywność pręta wynika z parametrów sprężystości, które definiujesz w oknie dialogowym 'Nowa sprężyna pręta' (patrz rozdział Sprężyny prętów). Właściwości tłumienia możesz sterować przez współczynnik tłumienia X.

  1. banner.text

Węzły na pręcie

Za pomocą jednego lub kilku węzłów na pręcie możesz podzielić pręt na segmenty, bez dzielenia pręta (patrz rozdział Węzły).

Przeguby

Możesz rozmieścić przeguby na pręcie, aby sterować przenoszeniem sił wewnętrznych w węzłach końcowych (patrz rozdział Przeguby prętowe). Dla określonych typów prętów wprowadzanie jest zablokowane, ponieważ już istnieją przeguby wewnętrzne. Możesz przypisać przeguby oddzielnie 'Początkowi pręta i' i 'Końcowi pręta j'.

Mimośrody

Mimośrody oferują możliwość ekscentrycznego połączenia pręta w węzłach końcowych (patrz rozdział Mimośrody pręta). Możesz przypisać mimośrody oddzielnie 'Początkowi pręta i' i 'Końcowi pręta j'.

Podpory

Możesz przypisać prętowi podparcie, które jest skuteczne na całej jego długości. Stopnie swobody i sztywności sprężyste należy zdefiniować przy warunkach podparcia (patrz rozdział Podpory pręta).

Usztywnienia poprzeczne

Usztywnienia poprzeczne na pręcie mają wpływ na sztywność deplanacyjną pręta. Wpływają na obliczenie ze skręcaniem skrępowanym z uwzględnieniem siedmiu stopni swobody (patrz rozdział Usztywnienia poprzeczne pręta).

Otwory w prętach

Otwory w prętach wpływają na właściwości przekroju i przebieg sił wewnętrznych. Są istotne przy typie pręta 'Model powierzchniowy'. W rozdziale Otwory w prętach opisano, jak można zdefiniować typ i położenie otworów.

Nieliniowość

Możesz przypisać prętowi nieliniowość. Nieliniowe właściwości należy zdefiniować jako nieliniowości pręta (patrz rozdział Nieliniowości pręta).

Punkty pośrednie wyników

Za pomocą punktów pośrednich wyników możesz sterować wyjściem tabelarycznym wyników wzdłuż pręta. Punkty podziału należy zdefiniować w oknie dialogowym 'Nowy punkt pośredni wyników pręta' (patrz rozdział Punkty pośrednie wyników pręta).

  1. banner.text

Modyfikacje końców

Za pomocą modyfikacji końców możesz graficznie dostosować geometrię pręta na jego końcach. W ten sposób można przygotować występy, skrócenia lub fazowania dla wyświetlania renderowanego.

  1. banner.text

Wyłącz dla obliczenia

Jeśli zaznaczysz to pole wyboru, pręt wraz z obciążeniem nie jest uwzględniany w obliczeniu. W ten sposób można badać, jak zmienia się zachowanie konstrukcji modelu, gdy określone pręty nie są skuteczne. Pręty nie muszą być usunięte; obciążenia również pozostają zachowane.

Szacowanie kosztów

Szacowanie kosztów odbywa się z reguły z kosztami materiału, który jest przypisany prętom danego przekroju (patrz rozdział Materiały). Jeśli dla pręta mają obowiązywać specyficzne parametry, możesz zdefiniować koszty jednostkowe i jednostki oddzielnie w zakładce 'Szacowanie kosztów'. Zasada odpowiada procedurze opisanej dla Przekrojów.

Szacowanie emisji CO2

Również szacowanie emisji CO2 bazuje zazwyczaj na materiale przekroju. Jednostkowe emisje i jednostki możesz jednak w zakładce 'Szacowanie emisji CO2' zdefiniować specyficznie dla każdego pręta. Zasada jest opisana w rozdziale Przekroje dla emisji określonych przekrojów.

Rozdział nadrzędny