W zakładce Przekrój należy przypisać przekrój. Tutaj można również ustalić przebieg przekroju i zlecić obrót pręta.
Dystrybucja przekroju
Dystrybucja przekroju reguluje przebieg przekroju wzdłuż pręta. Przy domyślnym ustawieniu „Równomierny” zakłada się stały przebieg na całej długości pręta. Lista oferuje różne opcje wyboru dla zwiększonej dystrybucji lub przebiegów zmiennych w odcinkach.
W polach wejściowych „Długość pręta/odstępy” można określić punkty definicji obszarów. Parametry wybranej dystrybucji są przedstawione w graficznym symbolu po prawej stronie. Za pomocą przycisku
można przełączać się między względnym a absolutnym wprowadzaniem długości. Przekroje w poszczególnych obszarach należy następnie przypisać w sekcji Przekrój z materiałem.
W przypadku nierównomiernego przebiegu przekroju można dostosować „Ustawienie” górnych i dolnych krawędzi. Działanie trzech pól wyboru jest również pokazane w graficznym symbolu.
Po przypisaniu linii można graficznie sprawdzić ustawienie przekrojów za pomocą przycisku
.
Wzrost z parametryzowanych przekrojów i profili RSECTION
Zarówno w przypadku przekrojów z biblioteki, jak i z RSECTION należy urzędowy, że różnica kątów między poszczególnymi częściami przekroju wzrostowego musi być mniejsza niż 0,1 rad (co odpowiada ≈ 5,73°). Pozycje części przekrojów początkowych i końcowych mogą wykazywać tylko niewielkie różnice; inaczej nie będzie to już płaska powierzchnia w przebiegu pręta. Na przykład, poniższe przekroje początkowe i końcowe nie przedstawiają liniowego przebiegu wzrostowego.
W przypadku wzrostu z przekrojów RSECTION, przekrój końcowy musi być kopią przekroju początkowego. Nie można dodawać ani usuwać żadnych geometrycznych obiektów, takich jak punkty czy elementy.
Drewniane belki warstwowe
Dla belki z drewna warstwowego dostępne są różne opcje wykonania na liście (zob. obraz Wybierz dystrybucję przekroju):
- Zakrzywione
- Dźwigary dachowe spadziste z nachylonym dolnym pasem i stałą wysokością
- Dźwigary dachowe spadziste z nachylonym dolnym pasem i stałą wysokością
- Belki rybie brzuchate
Informacje te muszą być wprowadzone w dwóch zakładkach. W zakładce „Przekrój I” określa się ogólne wykonanie belki i wskazuje, czy istnieje „Asymetryczne ustawienie” lub „Wsporniki” na pręcie.
W zakładce „Przekrój II” następnie definiujesz specyficzne dla belki parametry, takie jak wymiary, kąty nachylenia, promień krzywizny lub ukierunkowanie włókien.
Na wykresie poniżej przedstawione są poszczególne parametry. Wartość zaznaczonego wiersza tabeli jest podświetlona kolorowo.
Przekrój z materiałem
W tej sekcji należy przypisać przekrój prętowi. To określi sztywność pręta. Możesz wybrać przekrój z listy lub zdefiniować go na nowo za pomocą przycisków
i
(zob. rozdział Przekroje).
Dla równomiernego przebiegu przekroju, tylko opcja „Tak jak na początku pręta” jest możliwa dla końca pręta i punktu wewnętrznego. Natomiast dla nierównomiernych przebiegów można wybrać lub nowo zdefiniować przekroje „Na końcu pręta j” i „W punkcie wewnętrznym k” zgodnie z szkicami systemowymi w liście (zob. obraz Pręt z przekrojem zwężanym z obu stron).
Materiał przekroju
Oprócz przekroju, materiał jest kluczowy dla sztywności pręta. Możesz wybrać materiał z listy lub zdefiniować go na nowo za pomocą przycisków
i
(zob. rozdział Materiały).
Obrót pręta
System współrzędnych xyz związany z prętem jest określony ortogonalnie i przykręcony w prawo (zob. obraz Pręt z offsetem). Lokalna oś x stanowi osi ciężkości pręta. Łączy początkowy węzeł linii z końcowym (kierunek dodatni). Osi pręta y i z (lub u i v dla niesymetrycznych przekrojów) reprezentują główne osi pręta.
Lokalizację osi lokalnych y i z określa się w następujący sposób: Oś y jest ustawiona prostopadle do osi podłużnej x i równolegle do globalnej płaszczyzny XY. Lokalizacja osi z jest określona zgodnie z „regułą prawej ręki”. Składnik z' osi z zawsze wskazuje „w dół” (w kierunku siły ciężkości) – niezależnie od tego, czy globalna oś Z jest skierowana w górę, czy w dół. Jeśli pręt ma pozycję pionową, lokalna oś y jest ustawiona równolegle do globalnej osi Y, a oś z jest określana zgodnie z regułą prawej ręki.
Aby obrócić pręt, można użyć różnych opcji w liście.
- Kąt: Dodatni kąt β obraca osi y i z w prawo wokół osi podłużnej x.
- Pomocniczy węzeł: Określ węzeł odniesienia i wskaż, która oś pręta (y lub z) powinna być na ten węzeł skierowana. Pomocniczy węzeł nie może leżeć na linii definiowanej przez oś pręta x.
- Wewnątrz: Jeśli pręt leży na linii łamanej, możesz wyrównać osie y lub z jednolicie w kierunku wewnętrznym.
- Powierzchnia: Określ powierzchnię odniesienia i wskaż, która oś pręta (y lub z) powinna być skierowana na płaszczyznę powierzchni.
