10976x
000270
2024-02-07
Konstrukcja

Obciążenia powierzchniowe

Obciążenia powierzchniowe są siłami, momentami, masami, oddziaływaniami temperatury lub wymuszonymi odkształceniami działającymi na powierzchnie. Otwory są wyłączone z obciążenia powierzchniowego.

Wybierz na liście 'Przypadek obciążenia', do którego ma zostać przypisane obciążenie.

Kategorie

Na liście 'Rodzaj obciążenia' dostępne są następujące możliwości wyboru:

Rodzaj obciążenia Opis
Siła Siła działająca równomiernie, liniowo zmiennie lub promieniowo na powierzchnię
Temperatura Równomierne, liniowo zmienne przez grubość powierzchni lub promieniowo rozmieszczone obciążenie temperaturowe (dodatnia wartość obciążenia: powierzchnia lub górna strona powierzchni jest ogrzewana)
Zmiana długości Wymuszone wydłużenie lub skrócenie ε powierzchni (dodatnia wartość obciążenia: powierzchnia jest rozciągana)
Wstępne zakrzywienie Wymuszona krzywizna powierzchni
Ruch obrotowy Siła odśrodkowa z masy i prędkości kątowej ω działająca na powierzchnię
Masa Równomiernie rozłożona na powierzchni masa, istotna dla Analiz dynamicznych
Tworzenie kałuż Obciążenie deszczem na wielokrotnie zakrzywionych powierzchniach (worki wodne) z uwzględnieniem części odpływających
Form finding (tylko dla dodatku Formfinding) Jednorodna siła, naprężenie lub zwis dla obciążenia formfindingowego (zobacz rozdział Obciążenia formfindingowe podręcznika Formfinding)

Rodzaj obciążenia oraz działanie znaków są każdorazowo przedstawione w górnej grafice okna dialogowego.

Ważne

Aby uwzględnić masę w obliczeniach, aktywuj opcję Aktywna masa w oknie dialogowym 'Ustawienia analizy statycznej' (zobacz obraz Ustawienia podstawowe ).

Na liście 'Rozkład obciążenia' dostępne są różne możliwości odwzorowania układu obciążenia.

Schemat rozkładu obciążenia jest przedstawiony w górnej grafice okna dialogowego. W sekcji 'Parametry' można następnie podać wartości, węzły odniesienia i inne wielkości charakteryzujące obciążenie.

W liście 'Układ współrzędnych' określ, czy obciążenie działa w kierunku lokalnych osi powierzchni xyz, czy globalnych osi XYZ. Alternatywnie możesz wybrać lub utworzyć nowy, zdefiniowany przez użytkownika układ współrzędnych. Lokalna oś z jest ustawiona prostopadle do powierzchni.

Informacje

W obliczeniach według teorii I rzędu nie ma znaczenia, czy obciążenie jest zdefiniowane lokalnie, czy równoważnie globalnie. Jednak w przypadku obliczeń nieliniowych geometrycznie mogą wystąpić różnice: obciążenie globalne zachowuje swój kierunek, gdy elementy skończone ulegają obrotowi. Natomiast obciążenie zdefiniowane lokalnie obraca się na powierzchni odpowiednio do obrotu elementów.

Wybierz na liście 'Kierunek obciążenia', aby określić działanie obciążenia. W zależności od układu współrzędnych do wyboru są lokalne osie powierzchni x, y, z, globalne osie X, Y, Z lub zdefiniowane przez użytkownika osie U, V, W.

Obciążenie powierzchniowe może odnosić się do rzeczywistej powierzchni (jak obciążenie ciężarem własnym) albo do powierzchni zrzutowanej (jak obciążenie śniegiem). Kierunek obciążenia jest przedstawiony w szkicu okna dialogowego.

Informacje

Obciążenia działające prostopadle do powierzchni, takie jak wiatr lub ciśnienie wewnętrzne, są zazwyczaj definiowane lokalnie w kierunku z.

Parametry

Podaj wartość obciążenia siły, momentu lub masy. W przypadku obciążeń punktowych lub zmiennych dostępne są dodatkowe pola wprowadzania, w których można opisać obciążenie liniowe. Znaczenie parametrów jest przedstawione w szkicu obciążenia.

Informacje

Węzły odniesienia nie muszą znajdować się na powierzchni. Mogą również leżeć poza nią.

Dla rodzaju obciążenia 'Zmienny w Z' dostępna jest tabela, w której można opisać rzędne Z wraz z odpowiadającymi im wartościami obciążenia.

Opcje

Za pomocą opcji 'Wyświetlanie po przeciwnej stronie' można wpływać na prezentację wektorów obciążenia.

Rozdział nadrzędny