11520x
000270
2024-02-07
Konstrukcja

Obciążenia powierzchniowe

Obciążenia powierzchniowe to siły, momenty, masy, oddziaływania termiczne lub deformacje wymuszone działające na powierzchnie. Otwory są wykluczane z obciążenia powierzchniowego.

Na liście wybierz 'Przypadek obciążenia', do którego ma zostać przypisane obciążenie.

Kategorie

Na liście 'Typ obciążenia' dostępne są następujące opcje:

Typ obciążenia Opis
Siła Równomiernie, liniowo zmiennie lub radialnie działająca siła na powierzchnię
Temperatura Równomierne, liniowo zmienne na grubości powierzchni lub radialnie rozłożone obciążenie termiczne (dodatnia wartość obciążenia: powierzchnia lub górna strona powierzchni jest ogrzewana)
Odkształcenie wzdłużne Zmiana długości ε jako wydłużenie lub skrócenie powierzchni w wyniku wymuszenia (dodatnia wartość obciążenia: powierzchnia jest rozciągana)
Wstępne ugięcie odwrotne Wymuszona krzywizna powierzchni
Ruch obrotowy Siła odśrodkowa od masy i prędkości kątowej ω działająca na powierzchnię
Masa Równomiernie rozłożona masa na powierzchni, istotna dla Analiz dynamicznych
Akumulacja wody Obciążenie deszczem na powierzchniach wielokrotnie zakrzywionych (worki wodne) z uwzględnieniem części spływających
Form-finding (tylko dla add-onu Form-finding) Równomierna siła, naprężenie lub zwis dla obciążenia form-finding (patrz rozdział Obciążenia form-finding podręcznika Form-finding)

Typ obciążenia i wpływ znaków są każdorazowo zilustrowane na górnej grafice dialogowej.

Ważne

Aby uwzględnić masę w obliczeniach, aktywuj opcję Masa czynna w oknie dialogowym 'Ustawienia analizy statycznej' (patrz rysunek Ustawienia podstawowe ).

Na liście 'Rozkład obciążenia' dostępne są różne opcje odwzorowania układu obciążenia.

Schemat rozkładu obciążenia jest zilustrowany na górnej grafice dialogowej. W sekcji 'Parametr' można następnie podać wartości, węzły referencyjne i inne charakterystyczne wielkości obciążenia.

Na liście 'Układ współrzędnych' określ, czy obciążenie działa w kierunku lokalnych osi powierzchni xyz, czy globalnych osi XYZ. Alternatywnie można wybrać lub utworzyć nowy zdefiniowany przez użytkownika układ współrzędnych. Lokalna oś z jest zorientowana prostopadle do powierzchni.

Informacje

Dla obliczeń według teorii I rzędu nie ma znaczenia, czy obciążenie jest zdefiniowane lokalnie, czy równoważnie globalnie. W przypadku obliczeń geometrycznie nieliniowych mogą jednak wystąpić różnice: Obciążenie globalne zachowuje swój kierunek, gdy elementy skończone ulegają obrotowi. Natomiast obciążenie zdefiniowane lokalnie obraca się wraz z powierzchnią zgodnie z obrotem elementów.

Wybierz z listy 'Kierunek obciążenia', aby określić działanie obciążenia. W zależności od układu współrzędnych dostępne są lokalne osie powierzchni x, y, z, globalne osie X, Y, Z lub zdefiniowane przez użytkownika osie U, V, W.

Obciążenie powierzchniowe może być odniesione do rzeczywistej powierzchni (jak obciążenie ciężarem) lub do powierzchni rzutowanej (jak obciążenie śniegiem). Kierunek obciążenia jest zilustrowany na szkicu dialogowym.

Informacje

Obciążenia działające prostopadle do powierzchni, takie jak wiatr czy ciśnienie wewnętrzne, definiuje się zazwyczaj lokalnie w kierunku z.

Parametr

Należy podać wartość obciążenia siły, momentu lub masy. W przypadku obciążeń punktowych lub zmiennych dostępnych jest kilka pól wprowadzania, w których można opisać obciążenie liniowe. Znaczenie parametrów jest zilustrowane na szkicu obciążenia.

Informacje

Węzły referencyjne nie muszą znajdować się na powierzchni. Mogą też leżeć poza nią.

Dla typu obciążenia 'Zmienne w Z' dostępna jest tabela do opisu rzędnych Z z przyporządkowanymi wartościami obciążenia.

Opcje

Za pomocą opcji 'Wyświetlanie po przeciwległej stronie' można wpływać na prezentację wektorów obciążenia.

Rozdział nadrzędny