Sztywne połączenia

Z pomocą sztywnych połączeń można modelować połączenia między liniami, prętami i powierzchniami bez definiowania prętów połączeniowych lub sztywnych powierzchni między obiektami. W przypadku sztywnego połączenia odkształcenia połączonych węzłów, linii i prętów są identyczne.

Okno dialogowe „Nowa połączenie sztywne”

Sztywne połączenie obiektów

Na liście dostępne są różne typy połączeń.

Wybór typu połączenia sztywnego

Linia do linii

Podaj numery dwóch sztywno połączonych linii lub ustal je za pomocą przycisku graficznie.

Typ połączenia "Linia do linii"

Połączenie jest zazwyczaj generowane jako połączenie ortogonalne między liniami. Jeśli połączenie ma być wykonane w inny sposób, aktywuj pole wyboru Dystrybucja użytkownika w sekcji 'Opcje'. Możesz wtedy indywidualnie określić właściwości połączenia dla każdej linii (patrz obraz Linia połączenia użytkownika).

Jeśli chcesz modelować połączenie elastycznie lub nadać mu nieliniową właściwość, wybierz z listy wcześniej zdefiniowany Złącze linii. Za pomocą przycisku możesz stworzyć nowy typ złącza.

Linia do powierzchni

Podaj numery linii i powierzchni, które mają być sztywno połączone. Możesz również ustalić obiekty za pomocą przycisku graficznie.

Typ połączenia „Linia do powierzchni”

W powierzchni generowana jest linia połączenia z pionowej projekcji na powierzchnię.

Jeśli chcesz modelować połączenie elastycznie lub z nieliniowym efektem, wybierz Złącze linii z listy lub zdefiniuj nowy typ złącza.

Płaszczyzna

W tym typie połączenia przesunięcia w płaszczyźnie połączenia oraz obroty prostopadłe do płaszczyzny są łączone. Umożliwia to na przykład modelowanie usztywniających tarcz.

Sztywne połączenie płaszczyzn dachu za pomocą czterech węzłów (po lewej) i czterech linii (po prawej)

Podaj numery połączonych węzłów i/lub linii. Za pomocą przycisku możesz również wybrać obiekty graficznie.

Wszystkie węzły i linie muszą leżeć w jednej płaszczyźnie. Jest ona generowana automatycznie jako 'Płaszczyzna połączenia przez 3 węzły' na podstawie podanych węzłów i linii. Jeśli jednak chcesz ręcznie ustalić węzły płaszczyzny, zaznacz pole wyboru 'Użytkownika'. Udostępni to pola wejściowe.

RFEM generuje nowy węzeł w 'środku płaszczyzny'. Możesz ręcznie ustalić współrzędne tego punktu po zaznaczeniu pola wyboru 'Użytkownika'.

Efekt tarczowania powierzchni dachowej można modelować za pomocą połączenia węzłów lub linii granicznych.

Sztywne połączenie przez płaszczyznę

Ciało sztywne

Koncepcja sztywnego połączenia odpowiada koncepcji Płaszczyzna. Połączenie tutaj jest realizowane jako połączenie między powierzchniami, które nie leżą w jednej płaszczyźnie.

Podaj numery połączonych węzłów i/lub linii obiektów. Za pomocą przycisku możesz również wybrać węzły i linie graficznie.

Opcje

Dystrybucja użytkownika

W przypadku typu połączenia 'Linia - Linia' istnieje możliwość łączenia linii według użytkownika. Możesz ustalić ustawienia w zakładce 'Dystrybucja'.

Łączenie linii według rozkładu zdefiniowanego przez użytkownika

Ustal 'Dystrybucję sztywnego połączenia' przez względne odległości, które odnoszą się do początku linii. Za pomocą przycisku możesz przełączyć pola wejściowe na długości absolutne.

Ignoruj wpływ odległości

Jeśli zaznaczysz pole wyboru 'Ignoruj wpływ odległości', odległość między połączonymi powierzchniami nie będzie uwzględniana w obliczeniach. W tym przypadku powierzchnie są traktowane jako bezpośrednio przylegające do siebie, w związku z czym nie występują dodatkowe momenty i odkształcenia wynikające z odległości połączenia. Opcja jest domyślnie wyłączona, co oznacza, że dźwignia między połączonymi obiektami jest uwzględniana.

Poniższy przykład pokazuje, jak pole wyboru wpływa na wynik.

Deformacje z uwzględnieniem odległości powiązanych powierzchni (po lewej) oraz przy aktywnej opcji „Ignoruj wpływ odległości” (po prawej)