Kombinacja wyników (KW) nakłada wyniki przypadków obciążenia według określonych kryteriów kombinacyjnych. Można kombinować wyniki przypadków obciążenia, kombinacji obciążeń i kombinacji wyników. Kombinacje wyników stosowane są przede wszystkim w analizach dynamicznych.
Zakładka 'Kombinacje wyników' jest dostępna, gdy
- w zakładce 'Baza' aktywowane jest pole wyboru Kombinacje wyników lub
- używany jest Generator kombinacji do generowania kombinacji wyników.
Po aktywowaniu zakładki kombinacje wyników tworzone są zgodnie z zasadami kombinacji normy. Są one uporządkowane według sytuacji obliczeniowych. Jeśli generator kombinacji został dezaktywowany w zakładce głównej Baza , należy utworzyć kombinacje wyników ręcznie (patrz sekcja Ręczne definiowanie kombinacji wyników).
'Nazwa kombinacji wyników' stanowi skrót. Opiera się na współczynnikach bezpieczeństwa i numerach przypadków obciążenia oraz odzwierciedla zasady kombinacji.
Pole wyboru 'Do obliczenia' określa, czy wybrana kombinacja wyników jest uwzględniana w obliczeniach.
Baza
Zakładka Baza zarządza ogólnymi danymi kombinacji wyników wybranej na 'Liście' po lewej stronie.
Kategorie
Sytuacja obliczeniowa opisuje, według jakich wymagań normatywnych przypadki obciążenia są kombinowane (patrz rozdział Sytuacje obliczeniowe).
Typ kombinacji steruje, według jakich kryteriów następuje superpozycja wyników. Jeśli użyto generatora kombinacji, pojawia się tutaj wpis 'Ogólna'. W przypadku zdefiniowanej przez użytkownika kombinacji wyników na liście dostępnych jest kilka opcji wyboru.
- Ogólna: Kryteria powiązania można indywidualnie określić w zakładce 'Przypisanie'.
- Obwiednia - Stałe: Przypadki obciążenia i kombinacje zawarte w kombinacji są zawsze uwzględniane ('/p'), ale wzajemnie się wykluczają ('lub'). KW przedstawia w ten sposób obwiednię z najbardziej niekorzystnymi wynikami wszystkich komponentów.
- Obwiednia - Przejściowe: Przypadki obciążenia i kombinacje zawarte w kombinacji są uwzględniane tylko wtedy, gdy wnoszą niekorzystny wkład do wyniku. Wzajemnie się wykluczają ('lub'). KW przedstawia obwiednię z wyników komponentów. Znaki mogą jednak powodować, że wyniki komponentów nie są uwzględniane, jeśli nie mają wpływu na wartości ekstremalne.
- Superpozycja: Wszystkie przypadki obciążenia i kombinacje zawarte w kombinacji są zawsze uwzględniane ('p') i odpowiednio dodawane ('+'). Superpozycja określa sumę wszystkich wyników. Nie ma wartości maksymalnych ani minimalnych.
Opcje
Z reguły wyniki są kombinowane addytywnie: B = A1 + A2 + A3 + ... + An. Jeśli zaznaczysz pole wyboru Kombinacja SRSS, następuje superpozycja metodą square root of the sum of the squares: B = √(A12 + A22 + A32 + ... + An2). Podejście to ma znaczenie dla analizy modalnej. W sekcji Kombinacja SRSS można następnie określić, jak traktowane są znaki wartości ekstremalnych.
Pole wyboru Generuj podkombinacje typu superpozycja powoduje, że komponenty zawarte w kombinacji wyników są tworzone jako oddzielne kombinacje. W ten sposób można odczytać, które kombinacje są używane do superpozycji wyników i jakie kryteria obowiązują w każdym przypadku.
Kombinacja SRSS
Ta sekcja jest dostępna, gdy w sekcji Opcje aktywowano pole wyboru 'Kombinacja SRSS'. Tutaj można określić, jak odpowiedzi modalne są kombinowane i jak traktowane są znaki.
Standardowa forma reguły SRSS kombinuje wyniki kwadratowo zgodnie z opisaną powyżej metodą square root of the sum of the squares. Znaki zostają przy tym utracone. Za pomocą pola wyboru Użyj równoważnej kombinacji liniowej reguła SRSS jest stosowana jako równoważna kombinacja liniowa. Pozwala to na określenie wyników, takich jak odpowiednie siły wewnętrzne. Są one zwykle znacznie mniejsze niż według standardowej formy reguły SRSS. Wyniki według równoważnej kombinacji liniowej są wewnętrznie spójne, a odpowiednie znaki są poprawne w odniesieniu do miarodajnej siły wewnętrznej.
Za pomocą pól wyboru dla Znaków wartości ekstremalnych można sterować, które wartości ekstremalne przypadków obciążenia są uwzględniane w superpozycji i czy znaki mają zostać zachowane. W ten sposób wartości ekstremalne modalnych sił wewnętrznych i deformacji oraz wyniki przynależne do wiodącego komponentu są określane z uwzględnieniem znaków.
Przypisanie
W zakładce Przypisanie można sprawdzić, które przypadki obciążenia lub kombinacje obciążeń są zawarte w wybranej kombinacji wyników i według jakich kryteriów są one kombinowane. Tutaj można również ręcznie określić kryteria kombinacji.
Przypisane do KW
W tabeli wymienione są przypadki obciążenia kombinacji wyników. Wartości podane w kolumnie 'Współczynnik' opierają się na częściowych współczynnikach bezpieczeństwa i współczynnikach kombinacyjnych według normy. Są one stosowane w zależności od sytuacji obliczeniowej i kategorii oddziaływania.
Typ obciążenia opisuje, jak każdy przypadek obciążenia jest uwzględniany przy superpozycji:
- Stałe: Obciążenie jest zawsze skuteczne.
- Przejściowe: Obciążenie jest uwzględniane tylko wtedy, gdy wyniki prowadzą do zwiększenia sił wewnętrznych i deformacji.
Operator wyraża, jak przypadki obciążenia są powiązane:
- +: Symbol oznacza kombinację addytywną. Przypadek obciążenia jest uwzględniany niezależnie od innego przypadku obciążenia, gdy tylko wyniki działają niekorzystnie.
- lub: Kryterium opisuje kombinację alternatywną. Wyniki określonych przypadków obciążenia wzajemnie się wykluczają, jak na przykład wiatr. Uwzględniane są tylko wartości obciążenia, które wnoszą najbardziej niekorzystny wkład.
Kombinacje pomocnicze
Jeśli w oknie dialogowym Generatora kombinacji dla kombinacji wyników aktywowana jest opcja Kombinacje pomocnicze, dla każdego oddziaływania tworzona jest oddzielna kombinacja wyników. Z tych nadrzędnych kombinacji wyników tworzone są następnie kombinacje wyników zgodnie z kombinacjami oddziaływań.
Przykład
W modelu występują następujące oddziaływania z odpowiednimi przypadkami obciążenia:
| E1 | Stałe |
| E2 | Obciążenia użytkowe |
| E3 | Śnieg |
| E4 | Wiatr |
Według EN 1990 dla stanu granicznego nośności powstają trzy kombinacje oddziaływań:
| EW1 | 1.35 * E1/p + 1.50 * E2/p + 0.75 * E3 + 0.90 * E4 |
| EW2 | 1.35 * E1/p + 1.05 * E2 + 1.50 * E3/p + 0.90 * E4 |
| EW3 | 1.35 * E1/p + 1.05 * E2 + 0.75 * E3 + 1.50 * E4/p |
Bez kombinacji pomocniczych generator obciążeń tworzy następujące kombinacje wyników:
Z opcją 'Kombinacje pomocnicze' przypadki obciążenia są najpierw kombinowane według oddziaływań, a następnie superponowane.
Ręczne definiowanie kombinacji wyników
Za pomocą przycisku
na końcu 'Listy' można ręcznie dodać kombinację wyników. Zakładka 'Przypisanie' zostaje odpowiednio dostosowana. Ten schemat jest również dostępny, gdy używasz generatora kombinacji dla kombinacji obciążeń i w zakładce 'Baza' aktywowano pole wyboru 'Kombinacje wyników'.
W kolumnie 'Przypisz' wymienione są wszystkie istniejące przypadki obciążenia, kombinacje obciążeń i kombinacje wyników. Aby przenieść wpis na listę 'Przypisane do KW', można skorzystać z następujących możliwości:
- Kliknij dwukrotnie wpis.
- Zaznacz wpis lub kilka wpisów, przytrzymując klawisz Ctrl. Następnie kliknij przycisk
.
Przyciski
i
sterują, który Operator jest używany przy powiązaniu wpisów:
- +: Przypadki obciążenia są dodawane.
- OR: Przypadki obciążenia działają alternatywnie.
Aby zmienić 'Współczynnik' przypadku obciążenia lub kombinacji, aktywuj pierwszą kolumnę odpowiedniego wiersza. Wprowadź poprawny współczynnik lub wybierz go z listy.
Analogicznie można dostosować 'Typ obciążenia' i 'Operator': Aktywuj pole i wybierz odpowiedni wpis z listy.
Sekcja 'Wprowadzanie składni' umożliwia bezpośrednie zdefiniowanie kombinacji wyników. Wprowadź przypadki obciążenia lub kombinacje odpowiednio ze współczynnikiem, symbolem typu obciążenia ('/p' lub bez) i operatorem ('+' lub 'lub'). Następnie przypisz kryterium definicji za pomocą przycisku
.
Kombinacje przynależne
W zakładce Kombinacje przynależne można określić "pokrewne" kombinacje, które wynikają z tych samych przypadków obciążenia dla poszczególnych sytuacji obliczeniowych.
Zasada została bliżej opisana w rozdziale Kombinacje obciążeń.